ผมก็เคยปริ้นนะ เรซิ่นเล่นๆ น่ะ แต่ได้ชิ้นงานจริงมาแล้วนะ เชื่อไหมน่ะ เชื่อเถอะนะๆๆๆ

สวัสดีครับ

โพสต์นี้ขอแชร์ประสบการณ์สุดว้าว ตอนที่เราซื้อเครื่องปริ้น 3D เรซิ่นมาใช้เป็นครั้งแรก บอกเลยว่าแม่งโคตรมหัศจรรย์ แต่กว่าจะทำได้จริง ๆ โคตรต้องใช้เวลาในการเรียนรู้ โคตรจะนานเลย เดี๋ยวเราจะมาเหลาให้ฟังนะ 

ก่อนอื่นเลย ช่วงปี 2565 ตอนนั้นยังมีโรคระบาดโควิดอยู่ เป็นช่วงที่คนทำงานหรือพนักงานออฟฟิศต่างก็กลัว หลายบริษัทออกนโยบายให้พนักงานทุกคน Work From Home (WFH) เพราะการพบปะหรือการรวมตัวกันเป็นกลุ่มค่อนข้างอันตราย การทำงานในช่วงนั้นก็เลยมีเวลาว่างเป็นส่วนใหญ่

แถมแม่งโคตรกดดันมากกว่าเดิม เพราะงานดูน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด เวลาว่างส่วนใหญ่เลยอยากหาอะไรทำขาย เป็นของที่เราออกแบบเอง ทีนี้เราก็เข้าไปหาข้อมูลดูนู่นนี่นั่นในเว็บไซต์ต่าง ๆ แล้วก็ไปเจอคนต่างชาติที่เขาทำ keycap ออกมาขาย เลยรู้สึกชอบ อยากจะมี keycap ลายของตัวเองบ้าง นี่แหละคือจุดเริ่มต้นของความอิหยังวะของเรา เพราะอะไรรู้มั้ย มันไม่ใช่แค่ออกแบบแล้วจบ แต่มันคือการทำสตูดิโอขนาดย่อมเลยทีเดียวก็ว่าได้ อุปกรณ์เยอะมากกกกก เทคนิคก็หาดูยาก เพราะไม่รู้จะไปดูใคร มีแต่ต่างชาติสอน ซึ่งไอ้เรามันก็ฟังไม่ออกอีก มือใหม่สุด ๆ หรือว่านี่หาคนไทยที่สอนไม่เจอเองก็เป็นได้

จำได้ว่าซื้อเครื่องปริ้นมาวันที่ 19 ก.พ. 2565 มาดูกันว่ามีอะไรบ้างที่ต้องซื้อ

1. เครื่องปริ้น 3D เรซิ่น ตอนนั้นเราใช้ Anycubic 4K เครื่องเล็ก เอามาลองปริ้นก่อน

2. น้ำเรซิ่นที่ใช้ขึ้นรูป มีหลายยี่ห้อมาก ราคาก็ต่างกัน ของเรามีทั้งถูกและแพง ตัวถูกเอาไว้ปริ้นทดลอง ตัวแพงเอาไว้ปริ้นงานจริง

3. ถุงมือยาง ใช้สำหรับป้องกันการสัมผัสโดยตรง ตอนเอางานออกจากแท่น และตอนล้างชิ้นงานด้วยน้ำยา IPA

4. หน้ากาก เพราะทำงานกับสารเคมี มันอันตราย

5. เครื่องฉายแสง UV เอาไว้ทำให้งานเรซิ่นที่ปริ้นออกมาแห้งและแข็ง รวมถึงเครื่องล้างน้ำยา IPA สำหรับล้างเรซิ่นหลังปริ้นเสร็จ

6. ตะไบสำหรับขัดโมเดล และกระดาษทราย ตั้งแต่เบอร์หยาบไปจนถึงละเอียด

7. สี มีทั้งสีรองพื้นและสีพ่น ตอนนั้นใช้ของไทยโทน ซื้อแบบยกเซ็ต

8. แอร์บรัชพ่นสี และปั๊มลมเล็ก

หลัก ๆ ก็ประมาณนี้ จริง ๆ มีอีกเยอะมาก ถ้าได้ลองทำจะรู้เลยว่า อุปกรณ์งอกได้ มีจริง

ทีนี้ผมจะมาเล่าว่าปัญหาตอนเริ่มมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง

ก่อนอื่นเลย ก่อนจะออกแบบและทำ keycap ลวดลายของตัวเอง จำเป็นต้องรู้สเกลของสวิตช์คีย์บอร์ดก่อน ว่ามีขนาดเท่าไหร่ เพื่อให้ชิ้นงานที่ทำออกมาพอดีและใช้งานได้จริง พอมั่นใจแล้วก็เริ่มปั้นกันเลย ปั้น ๆ ปรับ ๆ แก้ ๆ ใช้เวลานานโขอยู่ กว่าจะพอใจ

ปัญหาต่อมาก็ตามมา“ปริ้นไงวะ?”

นี่คือคำถามที่อยู่ในหัว ช่วงนั้นยังไม่ค่อยมีคนไทยสอนเรื่องเทคนิคมากนัก ปริ้นไปแบบผิด ๆ ถูก ๆ งานที่ออกมาก็เละบ้าง พังบ้าง ทำเอาท้อเลย ซื้อเรซิ่นมาลองก็หมดไปเยอะจนใจเจ็บ สุดท้ายก็ต้องบากบั่นหาวิธีจนได้ เริ่มจากเครื่องปริ้น 3D เรซิ่น ต้องตั้งแกนแท่นปริ้นให้เป็นศูนย์ก่อนทุกครั้ง และเรื่องอากาศก็มีผลกับเครื่องปริ้นเรซิ่นเหมือนกัน เพราะอุณหภูมิและความชื้นส่งผลต่อการแข็งตัวของเรซิ่นและคุณภาพของชิ้นงาน ถ้าอากาศเย็นหรือชื้นเกินไป งานจะไม่ติดแท่น ผิวไม่สวย รายละเอียดเพี้ยนได้เลย เพราะฉะนั้นใครที่มีเครื่องที่อุ่นเรซิ่นก่อนปริ้นได้ บอกเลยว่า โคตรโชคดี แต่เครื่องผมมันไม่มี มันทำไม่ได้ มันน่าน้อยใจจังเลยยยยย

พอเริ่มเข้าใจตัวเครื่องแล้ว ก็เข้าสู่ขั้นตอนเตรียมไฟล์ ผมใช้โปรแกรม Anycubic Photon Workshop เพราะเครื่องปริ้นเรซิ่นไม่สามารถอ่านไฟล์ 3D ตรง ๆ ได้ ต้องมีโปรแกรมแปลงไฟล์ก่อน โปรแกรมนี้ช่วยทั้งใส่ Support กันงานหลุด ตั้งค่าเวลาฉายแสง ปรับขนาด หมุนสเกลงาน บลา ๆ

เตรียมไฟล์เสร็จก็เอาไฟล์ลง Flash Drive เสียบ USB ที่เครื่อง เทเรซิ่นลงอ่าง (ขั้นตอนนี้อย่าลืมใส่หน้ากาก) ตั้งค่าเครื่องแล้วก็กดปริ้น จากนั้นก็รอ… รอจนใจฟู

บอกเลยว่าตอนเห็นงานออกมาสมบูรณ์ แม่งโคตรดีใจ ในใจคือ“กูทำได้แล้วว่ะ”

จากนั้นก็ลุยปริ้นยาว ๆ ช่วงนี้คือรู้สึกว่าตัวเองมีอำนาจ อยากปริ้นอะไรก็ได้ จะทำเองหรือโหลดไฟล์มาก็จัดได้หมด โคตรสนุก ต่อไปคือขั้นตอนล้างน้ำยา IPA ถ้าไม่ล้าง เรซิ่นจะทำให้ผิวงานเหนียว รายละเอียดไม่ชัด และแข็งไม่สมบูรณ์ แถมกลิ่นแรงด้วย ล้างประมาณ 20 นาที น้ำจะวนเหมือนเครื่องซักผ้า ล้างเสร็จเอาไปผึ่งให้ IPA ระเหยหมดก่อน อย่าเพิ่งอบ UV ถ้ายังเปียกอยู่ จากนั้นแกะ Support ออก (ตอนนี้แกะง่ายสุด) แล้วเอาไปอบ UV ประมาณ 5 - 10 นาที ถ้าไม่มีเครื่อง ใช้แดดก็ได้ เป็นอันเสร็จ เทคนิคแม่งโคตรเยอะ นี่เล่าจนจะหมดแล้วนะ บอกเลย หาทำสุด ๆ ชีวิต

ขั้นตอนต่อไปคือการขัดและทำสี เอาโมเดลที่อบแล้วมาขัดเก็บผิว ใช้ตะไบเปิดผิว แล้วไล่กระดาษทรายจากหยาบไปละเอียด เพื่อให้งานเรียบสวย ขั้นสุดท้ายคือการลงสีรองพื้นก่อนพ่นสี ซึ่งขั้นตอนนี้ผมขอไม่อธิบาย เพราะไม่ค่อยถนัดเรื่องทำสีเท่าไหร่ เศร้าจัด

สุดท้ายนี้อยากจะบอกว่า เรากำลังจะกลับมาเริ่มทำงานเรซิ่นอีกครั้ง จากเมื่อก่อนทำเล่น ๆ ไม่คิดอะไร และไม่กล้าขาย เพราะยังไม่พอใจกับผลงาน ตอนนั้นก็ยังมีงานประจำ เลยไม่ได้จริงจังมาก แต่ครั้งนี้ ไม่มีแล้ว งานที่เหนี่ยวรั้งความกล้าของเราไม่มีแล้ว คำว่า “เดี๋ยวก่อน”

ในปีนี้ สตูดิโอเล็ก ๆ ในนาม Molygon กำลังจะเพิ่มบริการด้านนี้เข้ามา เพราะมีลูกค้าถามถึงเยอะมาก ปีนี้ไม่ใช่ปีที่ต้องกลัวอะไรอีกแล้วสำหรับพวกเราชาว Molygon และเราจะพยายามพัฒนา ปรับปรุง แก้ไข ให้งานออกมาสมบูรณ์ที่สุดเท่าที่จะทำได้

***ขอบคุณที่ไว้ใจเรา ขอบคุณที่เลือกเรา และขอบคุณโอกาสที่ให้เรา ขอบคุณครับ

(ป.ล. เขียนด้วยใจไม่ใช้ Ai 100% อ่อใช้ตรวจคำผิดนิดหน่อยเหลือ 96% ล่ะ)

เครื่องใหม่ใหญ่กว่าเดิมขอเวลาทำห้องปริ้นแป๊บน้าาาา